एका शेतकऱ्याचे मनोगत
नमस्कार दोस्तांनो मी तुमचा शेतकरी दादा, म्हणतात मला "लाखांचा पोशिंदा"....
वाचून माझ्या सुख दुःखांची कहाणी, येईल तुमच्या डोळ्यातून पाणी....
अस्मान कोपेल सारं, अंकुर रुजलेलं खुंटलं....
आशेचा किरण बघताना, पाणी डोळ्यात आटलं....
कष्टानं देह झिजला सारा, ह्या देहाच्या आता यातना सोसना....
जरी जगाचं काम थांबलं, तरी माझं राबणं थांबेना....
दुकाळात पीक सारं गेलं करपून....
जिवाभावाची रोपटी गेली डोळ्यासमोर वाळून....
धरणीमातेच्या कोपाच्या साऱ्या, सोसल्या मी झळा....
काटा रुतला पायात, जखम वाहे भळाभळा....
आलं विनाशाचं वादळ, शेतात पडला उभ्या पिकांचा सडा....
शेत पुन्हा उभाराया, नाही खिशात दमडा....
आटलेली विहीर माई, कोरडा पडला पाट....
आता डोक्यावर मिरवतो आहे सावकारचे सावट....
मनात येते आता करूया मृत्यूशैयेशीच गाठ....
उपाशी मायलेकरं बघून शोधतो जगण्याची वाट....
येतात फोड पायाला, दुकाळात पाण्यासाठी वणवण....
सरकाराकडून सुटतात नुसतं आश्वासनांचे बाण ....
त्या बाणांनी घायाळ, होतो उभा देह माझा....
देवाला म्हणतो मी, हि का माझ्या कष्टाचीच सजा ....
जेव्हा संगत नसते कोणी, ढवळ्या पवळ्याची सोबत....
त्यांच्या कष्टाला नाही परिसीमा, उपकारांची परतफेड मी नाही करू शकत....
असला कसला मी शेतकरी राजा, जीवनाला माझ्या दुःखाची झालर....
पण जनतेचा दुवा घ्याया, मी सदैव लढ़नार....
इतकीच इच्छा माझी, माझ्या कष्टाचा करा मोलभावं....
पोट भरूदे माझ्या मायलेकरांचं, नाही बाकी काही हाव....
मी तुमचा अन्नदाता, फक्त पाठिंबा द्या लढाया ....
कंबर कसूनी परत, लागतो शिवार पेराया....
रीती राहिली माझी, मेहनतीची ओंजळ....
इतकंच मागतो धरणीमय, दे मला लढण्याचं बळ....
इतकेसे मनोगत माझे, माझ्या संसाराचं सारं....
आता विदा घेतो दोस्तांनो, नेसवायचा आहे धरणीमातेला शालू हिरवागार....
धन्यवाद ....
कवियत्री - सौ. अनुष्का हणमसागर
© Anu Swapn Blog 2020-2021
छान 👌
ReplyDeleteThanks
DeleteVery good nice
ReplyDelete